Het is alweer acht jaar geleden dat Benjamin is geboren. Wat gaat de tijd toch snel.
Tussen de bedrijven door deze krans voor hem gemaakt. De letters zijn van Sweet Moonies, de verjaardagskabouter van Amaranth.
Hij heeft zelf de kleur van de kabouter uitgezocht. Ik had een blauwe willen maken maar hij koos voor rood. Hier was ik ook helemaal blij mee, zo kon ik toch rood met witte stippen lint gebruiken en de paddestoeltjes erbij hangen.
Hier staat hij trots met zijn nieuwe fiets en zijn nieuwe carsshirt met verlichting. Ja verlichting in het shirt, het is hier natuurlijk niet te zien.
Ook moesten er cakejes gebakken worden en versierd. Deze is voor de juf. De cakejes heb ik niet zelf gebakken, daar had ik de tijd niet voor en ook geen zin door de toestanden met mijn moeder.
Met mijn moeder gaat het erg langzaam toch een klein beetje vooruit. Het wachten is op een plaatsje om te revalideren.
Vandaag vieren we zo goed als het kan toch Benjamin zijn verjaardag, het leven gaat gewoon verder of je wilt of niet.
Ik wil iedereen langs deze weg bedanken voor hun medeleven. Het is op dit moment voor mij niet mogelijk om bij iedereen op het blog even een berichtje te plaatsen, maar dat komt wel weer.
Zo nu ga ik de traktatie naar school brengen. Fijne dag en tot het volgende berichtje.









